Stowarzyszenie Polskich Artystów Muzyków Oddział Lubelski

Fonie Lublina 2020

123 456 789

info@example.com

Goldsmith Hall

New York, NY 90210

07:30 - 19:00

Monday to Friday

123 456 789

info@example.com

Goldsmith Hall

New York, NY 90210

07:30 - 19:00

Monday to Friday

Koncert VII – 1 października , godz. 17:00 / Sala Koncertowa Szkoły Muzycznej I i II st. im. T. Szeligowskiego w Lublinie/ Sonata Un-done czyli muzyczny poradnik jak napisać sonatę

Agnieszka Schulz-Brzyska – fortepian
scenariusz i prowadzenie – Karol Furtak

UWAGA: LICZBA MIEJSC OGRANICZONA
– rezerwacje przyjmujemy pod adresem rezerwacje.spam.lublin@wp.pl
oraz drogą sms-ową (+48 506 818 990)
Podczas koncertu obowiązuje stosowny reżim sanitarny

TRANSMISJA KONCERTU ON-LINE

Program:

Joseph HaydnSonata Es-dur Hob. XVI: 52; Allegro

Wolfgang Amadeusz MozartSonata C-dur KV 330, Allegro moderato

Ludwig van Beethoven Sonata fortepianowa c-moll op. 13 “Grande Sonate Pathétique”, Grave – Allegro di molto e con brio.

Form muzycznych jest tyle, ile zostało napisane utworów! – Arnold Bernhard Marx

Skoro tak, to po co mówić w ogóle o formach? Po co nam forma ronda, wariacji i w końcu po co forma sonatowa, która tak wielu osobom spędza sen z powiek?

Kiedy Haydn, Mozart i Beethoven tworzyli swoje sonaty, symfonie, kwartety etc., posługiwali się nie tyle zarysem formy sonatowej, co modą, która nakazywała im – dla osiągania kolejnych kroków w zdobywaniu popularności – podążać za ulubionym przez odbiorców wzorem. Skąd więc słynny schemat allegra sonatowego i jego pozornie sztywne ramy?

Schemat ten opisany został później, a jego ougólnienie do jednego wzoru formalnego wynikało bezpośrednio z dwóch przyczyn – powstało na potrzeby opisu i analiz muzyki XVIII i początków XIX stulecia oraz na potrzeby nauki sztuki kompozycji. Kiedy wieć Haydn, Mozart i Beethoven komponowali swoje allegra, nie komponowali ich pod zapisany w podręcznikach wzór.

Schemat ten wykorzystujemy za to dziś. Sam wzór na formę sonatową jednak byłby niczym gdyby nie kopozytorska inwencja twórcza, która pozwalała klasykom, a także ich kontynuatorom nadać sonatowemu allegru indywidualnego charakteru.

Te indywidualności, prowadzące nas do wniosków jak podrobić Haydna, Mozarta i Beethovena, przedstawimy i omówimy na przykładzie pierwszych części trzech sonat:

J. Haydn – Sonata Es-dur Hob. XVI: 52, Allegro

W.A. Mozarta – Sonata C-dur KV 330, Allegro moderato

L. van Beethoven – Sonata fortepianowa c-moll op. 13 “Grande Sonate Pathétique”, Grave – Allegro di molto e con brio.

Na tych przykładach na części rozbierzemy to jak realizuje się forma sonatowa w kolejnych allegrach. Przeanalizujemy jak klasycy wiedeńscy tworzyli swoje tematy, bo to one w końcu są absolutną podstawą do napisania sonaty, a tym samym do podrobienia wybranego z wiedeńskich mistrzów. Opowiemy dlaczego Haydn stylizował swoje sonaty na dzieła orkiestrowe i dlaczego Beethoven starał wyrwać się z kajdan klasycznego stylu, którego oczekiwała wiedeńska publiczność – publiczności arystokratyczna, którą zwyczajnie w świecie gardził. Wyjaśnimy skąd wzięły się określenia tematów męskiego i żeńskiego i dlaczego wszyscy klasycy czasami zaprzeczali tym analogiom oraz dlaczego ekspozycję powtarzano dwukrotnie. W końcu – prześledzimy zabiegi kompozytorskie, które Haydn, Mozart i Beethoven stosowali w swoich sonatowych przetworzeniach by zaabsorbować uwagę odbiorców; to właśnie w tych przetworzeniach kryje się najwięcej indywidualności klasyków wiedeńskich i to one stanowią o ich niepodważalnych w historii muzyki etykietach geniuszy.

Na koncercie innym niż zwykle, multimedialnym i interaktywnym fragmenty sonat wykona Agnieszka Schulz- Brzyska; autorem scenariusza i tym, który przeprowadzi publiczność przez kolejne mezalianse dzieł Haydna, Mozarta i Beethovena jest Karol Furtak.

Karol Furtak

Partnerzy: Fundacja PZU, Stowarzyszenie Autorów Zaiks, Stoart- Związek Artystów Wykonawców, Towarzystwo Muzyczne im. H. Wieniawskiego w Lublinie

Patroni medialni: TVP Kultura, TVP3 Lublin, Radio Lublin, Kurier Lubelski, Dziennik Wschodni, Gość Niedzielny.

Projekt Fonie Lublina realizowany jest dzięki wsparciu Miasta Lublin.

Dofinanswano ze środków Narodowego Centrum Kultury w ramach programu Kultura w sieci

PARTNER SPECJALNY
Szkoła Muzyczna I i II st. im. T. Szeligowskiego w Lublinie

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

EnglishPolish